سهمیه سوخت خودروهای فرسوده برقرار است؛ برنامه نوسازی چه می‌شود؟

به گزارش موتور ققنوس افسانه ای، نگرانی درباره قطع سهمیه سوخت خودروهای قدیمی در حالی مطرح است که دولت همچنان برنامه نوسازی و اسقاط خودروهای فرسوده را دنبال می‌کند. طبق اعلام رئیس هیئت عامل سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران، سهمیه سوخت خودروهای بالای ۲۰ سال قطع نشده و مالکان برای جایگزینی خودروی خود پنج سال فرصت دارند. در این میان، وضعیت کشنده‌ها اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا نرخ فرسودگی این بخش از ناوگان، طبق آمار اعلام‌شده، از ۵۰ درصد فراتر رفته است.

پنج سال مهلت برای جایگزینی؛ تکلیف سهمیه سوخت چیست؟

بر اساس اظهارات فرشاد مقیمی، سهمیه سوخت خودروهای فرسوده بالای ۲۰ سال قطع نشده است. او همچنین اعلام کرده مالکان این خودروها برای جایگزینی وسیله نقلیه خود پنج سال فرصت دارند. ثبت‌نام در سامانه اسقاط کشور نیز به‌عنوان راهکاری برای معافیت از محدودیت‌های تردد در این دوره مطرح شده است.

این توضیحات برای مالکان خودروهای قدیمی اهمیت دارد؛ زیرا میان ادامه برخورداری از سهمیه سوخت و الزام به نوسازی باید تفاوت قائل شد. برقرار بودن سهمیه سوخت به این معنا نیست که مقررات فرسودگی کنار گذاشته شده‌اند. در مقابل، اعلام مهلت جایگزینی نیز به‌تنهایی به معنای قطع فوری سهمیه نیست.

چرا فرسودگی کشنده‌ها به مسئله‌ای جدی برای حمل‌ونقل تبدیل شده است؟

طبق آمار اعلام‌شده از سوی رئیس هیئت عامل ایدرو، نرخ فرسودگی در بخش‌هایی از ناوگان، از جمله کشنده‌ها، بیش از ۵۰ درصد است. این رقم نشان می‌دهد نوسازی ناوگان حمل بار باید یکی از محورهای اصلی برنامه‌های مربوط به خودروهای فرسوده باشد. برای اطلاع از جزئیات طرح اسقاط مطلب قانون جدید اسقاط خودرو در ۱۴۰۵ را در موتور ققنوس بخوانید.

برای راننده کامیون، فرسودگی فقط به سن خودرو مربوط نمی‌شود. هزینه تعمیرات، مصرف سوخت، توقف‌های ناخواسته و دشواری تامین قطعات می‌توانند مستقیما بر درآمد روزانه اثر بگذارند. اگر کشنده برای تعمیر در تعمیرگاه متوقف شود، راننده علاوه بر پرداخت هزینه تعمیر، ممکن است فرصت انجام بارگیری و کسب درآمد را نیز از دست بدهد.

از سوی دیگر، نوسازی ناوگان به سرمایه قابل‌توجهی نیاز دارد. بسیاری از رانندگان مالک وسیله کار خود هستند و امکان خرید نقدی کشنده جدید را ندارند. بنابراین، سیاستی که صرفا بر خروج خودروهای قدیمی تاکید کند، بدون آنکه مسیر مالی و اجرایی جایگزینی را فراهم سازد، ممکن است فشار بیشتری بر مالکان وارد کند.

تسهیلات نوسازی؛ آیا این مبالغ برای خرید خودروی جدید کافی است؟

طبق اعلام ایدرو، برای جایگزینی خودروهای فرسوده تسهیلات ۴۰۰ میلیون تومانی با بازپرداخت سه‌ساله و نرخ سود ۸ درصد پیش‌بینی شده است. برای تاکسی‌ها نیز تسهیلاتی بین یک میلیارد تا یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان اعلام شده است.

در طرح مربوط به تاکسی‌ها، شش گواهی اسقاط به ارزش ۳۶۰ میلیون تومان و ارزش لاشه خودروی فرسوده بین ۷۰ تا ۱۰۰ میلیون تومان نیز در محاسبات مطرح شده است. بر این اساس، مجموع اعتبار و تسهیلات قابل ارائه برای جایگزینی تاکسی‌ها می‌تواند به یک میلیارد و ۴۵۰ میلیون تومان برسد.

با این حال، یک نکته مهم وجود دارد این مبالغ را نباید تسهیلات قطعی خرید کامیون یا کشنده جدید دانست. ارقام اعلام‌شده به خودروهای سواری و تاکسی‌ها مربوط است و شرایط نوسازی ناوگان سنگین ممکن است متفاوت باشد.

ناوگان فرسوده چگونه نوسازی می‌شود، بدون آنکه درآمد راننده آسیب ببیند؟

آمارهای اعلام‌شده درباره وضعیت خودروهای فرسوده، ابعاد گسترده این مسئله را نشان می‌دهد. طبق اظهارات رئیس هیئت عامل ایدرو، ناوگان کشور حدود ۴۲ میلیون وسیله نقلیه دارد که شامل ۱۳ میلیون و ۶۰۰ هزار موتورسیکلت و ۲۲ میلیون خودروی سواری است. همچنین حدود ۳۵ درصد از کل ناوگان خودرویی کشور فرسوده اعلام شده و نزدیک به ۱۱ میلیون موتورسیکلت نیز در این گروه قرار دارند.

در چنین شرایطی، اجرای برنامه نوسازی به منابع مالی، مقررات روشن و دسترسی به خودروهای جایگزین نیاز دارد. برای بخش حمل‌ونقل جاده‌ای، این موضوع حساس‌تر است؛ زیرا کامیون و کشنده فقط یک وسیله نقلیه نیست، بلکه ابزار اصلی کسب درآمد راننده و بخشی از زنجیره تامین کالا محسوب می‌شود.

به نظر شما، برای نوسازی کامیون‌ها و کشنده‌های فرسوده چه راهکاری نتیجه بهتری دارد؟ وام بلندمدت با اقساط متناسب با درآمد راننده، طرح معاوضه کامیون فرسوده با خودروی جدید یا افزایش تولید و عرضه کشنده‌های داخلی؟ تجربه و پیشنهادتان را در بخش دیدگاه‌ها بنویسید.